- Nie było zbyt strasznie. A pływać umiem dzięki tobie. - Powiedziałam z uśmiechem.
On odwzajemnił uśmiech i oboje położyliśmy się na piasku. Była już 13:30, więc byliśmy trochę głodni. Poszliśmy coś upolować. Gdy dotarliśmy na łąkę zobaczyliśmy dużego jelenia. Zaczailiśmy się do niego, a gdy byliśmy już blisko zaatakowaliśmy. Po kilku sekundach jeleń był już martwy.
- Szybko poszło. - Powiedział Chanel.
- Nom.
Gdy zjedliśmy, poszliśmy się przejść, a później znowu przyszliśmy nad jezioro. Ja chwilę sobie poleżałam, ale potem Chanel zawołał mnie, żebym przyszła do wody. Trochę posiedzieliśmy w wodzie, ale jak słońce zaczęło zachodzić wyszliśmy z wody, żeby zdążyć się wysuszyć. Gdy wyschliśmy była już 20:47.
- Chyba powinnam już wracać. - Powiedziałam.
- Odprowadzę cię. - Powiedział z uśmiechem.
- Nie musisz.
- Wiem, ale chcę.
- No dobra, jak chcesz. - Powiedziałam z uśmiechem.
Gdy byliśmy już przed moją jaskinią była 21:03. Akurat żeby się wyspać na jutro.
- Nie wiem jak ci dziękować.. - Powiedziałam.
- Ale za co?
- No...Za to wszystko...
- Na przykład?
- Uratowałeś mnie, nauczyłeś pływać, odprowadzam do jaskini... Nie wiem jak ci za to wszystko dziękować.. - Powiedziałam i usiadłam.
< Chanel? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz