Uśmiechnąłem się do niej troskliwie.
-Wejdź do wody głębiej-zaproponowałem
-Ale..boję się-odwróciła łebek
-Nie ma się czego bać,jestem przy tobie.Nic ci się nie stanie.-złapałem ją za łapkę.-Chodź...-lisica zmrużyła oczy i weszła głębiej.Woda dosięgała jej ogona.-I co,jest tak strasznie?-Fire przytaknęła-Oj nie przesadzaj.Chodź dalej.-Fire była teraz już po szyję w wodzie.Kazałem jej położyć się na plecach,zrobiła to z moją pomocą bo się bała sama.Unosiła się jak piórko w powietrzu,tak tutaj w wodzie.
-Ale fajnie....-powiedziała cicho.
-Taak.Ale nie wykonuj gwałtownych ruchów po się utopisz.
-CO?-krzyknęła i zaczęła machać we wte i we wte łapami i podtopiła się.Szybko ją wyciągnąłem.
-A mówiłem.-zaśmiałem się.Teraz chwyciłem ją za przednie łapy i pociagnąłem na głębie.Cała się trzęsła.-Nie bój się,trzymam cię-gdy byliśmy już znacznie głębiej,głębiej niż jak ją wyciagałem pod wody tamtego dnia,puściłem ją.Fire otworzyła oczy.-Nie panikuj.-powiedziałem spokojny,opanowanym głosem.Na jej pysku było jednka widać panikę.
-Chanel..boję się,chodź tutaj...!-machała bezradnie łapkami
-Nie!Jest dobrze,nie bój się.-oddalałem się coraz bardziej,a lisica do mnie podpływała.Byliśmy już na otwartym morzu.
-Nie jest tak strasznie,co nie?
-Yym..-sprzeciwiła się.Za nami była duża fala.
-Fali też się nie bój,jak będziesz pływac tak jak teraz to się nic nie stanie.Fala mnie przykryła.Poczułem przyjemny chłodek.
-Chanel?Gdzie jesteś?Ratunku!-najwyraźniej przestraszyła ją wielkość wodnej fali,i zaczęła (jak zawsze ;P) panikować.Gdy się wynurzyłem,byłem kilka metrów od niej.Zachłysnęła się wody i zaczęła strasznie kaszleć.Lekko się podtopiła.
-Mówiłem nie panikuj!-krzyknąłem i do niej podpłynąłem.Była już podwodą,ale całe szczęście przytomna.Wyłowiłem ją (jak to brzmi ._.)
Do brzegu sama chciała dopłynąć.
-Był tak strasznie?No i patrz,potrafisz pływać!
(Fire?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz